first

กลับบ้านวันแรกก็รู้สึกถึงช่วงปีที่แล้ว เหงาๆเบื่อๆ ขนาดยังไม่ไปอยู่ที่อุทัยนะเนี่ย ได้ความรู้สึกของปีที่แล้วเลย ไปอยู่อุทัยไม่ถึงอาทิตย์ก็เบื่อๆบรรยากาศชนบท จนต้องมาหางานทำในเมือง ที่ไปร้านเมดในช่วงแรกๆก็เพราะแบบนี้ด้วยแหละอยากหาคนคุยด้วย การไม่มีงานทำนี่มันน่ากลัวนะเนี่ย เคยคิดจะมาอ่านหนังสืออยู่บ้านพอได้มาทำจริงๆแล้ว มันแปลกๆ เปิดอ่านหนังสือไปวันๆด้วยความหวังว่าจะเก่งขึ้น โดยไม่มีอนาคตที่แน่นอนรออยู่ ********* 15/10 จิบิโดนเพือนแกล้งอัพสเตตัส "ก็หนูมุ้งมิ้งงุ้งงิ้นนี่น่าทำไมต้องว่าหนูด้วย มีนายท่านเข้ามาเม้นกันเพียบ ทั้ง กิ้งก่า พี่โจ้กเกอร์ พี่บุค ของพ่บุคนี่เม้นยังกะจิบิเป็นเมด โอ๋ๆใครมาว่าโอชิของพี่ เพิ่งเห็นพูดถึงจิบิว่าเป็นโอชิครั้งแรก ตอนจิบิยังทำงานอยู่ไม่เห็นพูด ตอนนั้นเห็นอวยแต่คุมิกับริทซึ แต่ก็พอเข้าใจอยู่พอคุมิลาออกไม่ค่อยคุยกับพี่แกเลย แต่จิบิรับแอด เลยคิดว่ามาอวยจิบินอกร้านดีกว่าล่ะมั้ง ********* เช้านี้อายะเป็นพี่เลี้ยงเด็ก มีมิโฮะ มิกิ เอลลี่ จะว่าไปโมมิจิกับไมนี่หายไปนานแล้วนะเนี่ย ถึงจะอยู่ในช่วงสอบก็เถอะ******16/10 วันนี้ทวิตเตอร์ร้านอัพเดทล็อคอิน ไม โมมิจิ อายะ จิเสะ โคโค่ นานาโฮะ มากันหกคน ไมกับโมมิจิกลับมาแล้วแฮะสงสัยสอบเสร็จแล้ว 18/10 ไปโรบินสันกับพ่อ เริ่มมีความคิดที่อยากลาออกมาทำงานทนายความ พ่อถามเรื่องที่ทำงาน คิดว่าที่ทำอยู่ทุกวันนี้ก็สบายดี แต่ก็กลัวว่าจะสบายเกิน ร้านเมดก็ไม่ใช่ปัจจัยสำคัญแล้วด้วย วันนี้สเตล่ามาร้าน ตอนแรกก็คิดว่าคงเงียบเหงาเพราะมีนายท่านขาอวยไปเม้นว่าติดธุระไปไม่ได้กันเยอะ แต่ตอนดึกๆมีนายท่านมารายงานในกลุ่มว่าแต้มสั่งไลฟ์ของทีมสเตล่ากับkokoไปที่80กว่าแต้ม ของนานาโฮะ 47 อืมร้านยังทำยอดขายจากเมดได้เรื่อยๆแฮะ 19/10 มาอยู่บ้านนอกหลายวันเข้าก็เริ่มขี้เกียจ นอนเยอะมาก อันที่จริงก็นอนเยอะตั้งแต่ก่อนปิดเทอมและ พอได้กลับมาสุดรรณไม่มีอะไรให้ทำก็เอาแต่นอน จากที่กังวลเรื่องอนาคตตอนวันแรกผ่านไปก็แม่งนอนอืดอย่างเดียว 5555